Homepage    |     Prijzen    |     Kliniek    |     Contact    |     Toegang    |     Email    |     Linken

|  FranÁais  |  English  |




Haarinplanting door microtransplantaties
_________________________________

Haren zoveel men maar wil...


__________ INLEIDING __________

Een mens heeft zo'n 100.000 ŗ 150.000 haren. Op elke vierkante centimeter zijn er zo'n 150 ŗ 200 ingeplant. De totale lengte van al onze haren bedraagt 3 kilometer bij een man met kort haar, en 30 ŗ 50 kilometer bij een vrouw met lang haar.

 
We verliezen elke dag tussen de 40 en 50 haren, maar er komen er ook evenveel bij.

Elke haarfollikel brengt tussen de 20 en 30 haren voort, volgens een cyclus die zich gemiddeld om de drieŽnhalf jaar herhaalt:

Onze haren groeien a rato van 1 centimeter per maand. Hun doorsnede bedraagt ongeveer een tiende van een millimeter.

 
 



- anagene fase (85%) waarin het haar groeit (2 tot 5 jaar)
- catagene fase (1%) gedurende dewelke het haar niet langer groeit, maar behouden blijft (enkele dagen)
- telogene fase (14%) waarin het haar van de hoofdhuid loskomt en uitvalt (2 ŗ 3 maanden).
Bij mannen is de levensduur van sommige haarwortels (ter hoogte van het voorhoofd en ter hoogte van de kruin) genetisch korter door de verkorting van de cycli, die het gevolg is van de invloed van het mannelijk hormoon (testosteron) en van het aantal receptoren voor dit hormoon op de haarwortels. Daardoor sterven de haarwortels af en groeien er geen nieuwe haren meer. Dit haarverlies wordt androgenetische alopecia genoemd. Ze veroorzaakt dus een kaalhoofdigheid die genetisch bepaald wordt en die daarom van generatie op generatie wordt overgedragen.

De haren in de hippocratische zone, dat is de zone van de nek tot de slapen, hebben minder receptoren voor testosteron en zijn dus minder onderhevig aan de invloed van dit hormoon. Hierdoor is hun levensduur normaal en kunnen ze het hele leven lang meegaan. Bij een haartransplantatie is het dan ook in deze zone dat de toekomstige transplantaten zullen worden genomen. Ze kunnen worden verplaatst zonder dat hun oorspronkelijke levensduur eronder lijdt. Ze nemen hun genetische bagage immers met zich mee.

Tussen twee opeenvolgende cycli is er een periode van inactiviteit die enkele maanden duurt.

Bij vrouwen en kinderen zijn er relatief meer haren in de anagene fase dan bij de man.

Zoals algemeen bekend oefent de hormonale toestand van vrouwen een invloed uit op hun haarcyclus : gedurende de zwangerschap is de rusttoestand langer, waardoor het aantal haren tijdelijk toeneemt. Maar na de bevalling vallen er meer haren uit.

Opmerking : ook vrouwen kunnen androgenetische kaalhoofdigheid vertonen, maar bij hen is deze verspreid over de hele schedel.

Bij de man onderscheidt men in de regel zeven graden kaalhoofdigheid. Dit is de classificatie van Hamilton.

__________ Diagnose van de haaruitval __________

Diagnose van de haaruitval


1) DifferentiŽle diagnose van de verschillende oorzaken van haaruitval :
  Buiten de erfelijke kaalhoofdigheid, die de meest voorkomende oorzaak van kaalhoofdigheid is, moeten erge haaruitval en het dunner worden van het haar allebei ernstig worden genomen.
 
-

geboorte van een kind : tijdens de zwangerschap vermindert de haaruitval. Hierdoor is er extra haarverlies gedurende de eerste maanden na de bevalling.

- een periode van verhoogde lichaamstemperatuur of ernstige infectie, of nog een ernstige heelkundige ingreep kunnen worden gevolgd door een periode van 3 maanden waarin er veel haar uitvalt .
- ziekten van de schildklier.
- een proteÔne-arm dieet en een tekort aan magnesium, calcium, kalium, zink, ijzer, vitamines of minerale zouten (opgepast met onevenwichtige diŽten !)
- bepaalde geneesmiddelen en anti-kankerbehandelingen.
- de anticonceptiepil bij vrouwen die een erfelijke aanleg hebben tot kaler worden.
- pelade : een ziekte van de hoofdhuid waarbij het haar bij bosjes uitvalt.
- mycose van de hoofdhuid : een infectie van de hoofdhuid te wijten aan een zwam.
- herhaalde agressie op het haar (door kleuringen, ontkleuringen, te vaste knotten, ontkrullingen en watergolven) kan het haar broos maken en doen breken.
- erge stressfactoren (rouw, emotionele shock, operatie)
- trichotillomanie: een zenuwtrek waarbij men zich de haren uittrekt.
 
  Het merendeel van deze aandoeningen kan worden behandeld. Maar eens de haardos onomkeerbaar is aangetast, bestaat de enige natuurlijke oplossing in een haartransplantatie.

Terug naar menu

2) Diagnose van de haaruitval:
  - Het trichogram.
Op verschillende plaatsen van de hoofdhuid, en bij haar dat sinds 3-4 dagen niet meer is gewassen, neemt men in totaal zo'n vijftig haren weg.
Deze haren worden dan onderzocht onder een microscoop of onder een microfilmlezer zodat men kan bepalen welk percentage haren zich in welke van de drie fasen van de cyclus bevindt.

 

Het volstaat dan om het percentage anagene haren (die nog in groeifase zijn) te vergelijken met het percentage telogene haren (die weldra gaan uitvallen) om een heel precies beeld te verkrijgen van de mate waarin de haaruitval nog gecompenseerd wordt (en dus van de patiŽnt die wordt behandeld) en om een prognose te maken van de snelheid waarmee het kaler worden voortschrijdt.

Bij vrouwen en kinderen zijn er relatief meer haren in de anagene fase dan bij de man.   Dit is dus een noodzakelijke diagnose-factor.




- Het foto-trichogram.
  Eerst wordt er een vierkante centimeter hoofdhuid kaalgeschoren, waarna er macroscopische foto's worden gemaakt. Na vijf dagen maakt men opnieuw foto's en kan men door vergelijking bepalen hoe groot het percentage nieuwe haargroei is. Om een nog preciezer beeld te hebben van de snelheid waarmee het haar opnieuw groeit, kan men de toestand na een maand opnieuw evalueren.
- Onderzoek van het haar onder de microscoop
  Wanneer het haar buitengewoon fragiel is, wat zou kunnen wijzen op een zwamachtige, een bacteriŽle of een virale infectie.
- Analyse van het haar in het laboratorium
  Hiermee kan men erfelijke afwijkingen van de proteÔnesamenstelling van het haar vaststellen, alsook wijzigingen die te wijten zijn aan verdovende middelen of vergiftiging door zware metalen.
- Biopsie van de hoofdhuid
  Bij abnormale haaruitval kan een biopsie extra informatie verschaffen omtrent de reden waarom het haar afbreekt.
Wordt nauwelijks toegepast.
__________ Behandelingen __________

  1) Medisch

Behandeling met geneesmiddelen: voedingssupplementen, lotions en vitamines (Biotine,
BťpanthŤne, vitamine B,…) kunnen de meeste aandoeningen van de hoofdhuid overwinnen.

 
Finasteride (Propecia):
dit geneesmiddel, dat al sinds jaren gebruikt wordt bij de behandeling van hypertrofie van de prostaat (Proscar), stopt de evolutie van het kaal worden bij meer dan 80% van de patiŽnten. In 66% is er zelfs opnieuw haargroei !
Ook dit geneesmiddel is uitsluitend geschikt voor mannen en moet ook blijvend genomen worden.

In sommige gevallen kan dermografie (tatoeage) interessant zijn. Hierbij wordt de hoofdhuid gekleurd om de indruk te wekken dat er haar op groeit.

Minoxidil-lotion (Regaine):
is de enige plaatselijke behandeling en heeft resultaat in 60% van de gevallen. Wanneer men deze behandeling gedurende langere tijd twee keer per dag toepast kan men de haaruitval afremmen. Ze is enkel aangewezen bij jonge mannen. Zodra men de behandeling stopzet, herneemt de haaruitval.

 
 
2) Haarprothesesn (pruiken)

Hun voordelen en hun nadelen zijn voldoende gekend. Ieder moet er maar voor zich over oordelen...
3) Chirurgisch

De methode van de huidlappen (lappen van de hoofdhuid die op het schedeloppervlak worden verplaatst). Deze methode wordt nauwelijks nog gebruikt, vanwege de littekens die ze veroorzaakt.


  Het verkleinen van de kale kruin (het wegsnijden van het kale centrale gedeelte). Deze methode kan aangewezen zijn bij grote kaalheid, vooraleer men transplantaten plaatst.
De methode van de huiduitrekkers (onderhuidse elastieken of ballonnetjes die de nog behaarde huid uitrekken waarna de kale huid kan worden weggesneden). Deze methode is vrij doeltreffend, maar ze is pijnlijk en er vormen zich littekens.      

4) ) Haarimplantaten

Kunstmatige : in het verleden werden er soms verschillende soorten synthetische haren ingeplant. Het risico op afstoting, allergische reacties en infecties was echter zeer groot!
  Llichaamseigen haren (de eigen haren) : met deze methode kan men zijn 'haarkapitaal' op een meer evenwichtige manier herverdelen. Men vermijdt kale plekken en men kan op een zachte manier overgaan van een dichte haargroei naar een minder dichte haargroei, die dan wel de hele schedel bedekt.

Deze techniek heeft de laatste paar jaren een enorme ontwikkeling gekend.





Haarimplantaten
__________________


__________ Geschiedenis en evolutie __________


De capillaire autotransplantatie werd voor het eerst toegepast in 1938. Ze werd verder ontwikkeld en in 1959 gesystematiseerd door professor Orentreich.

 
De volgende fase bestond erin dat men, onder het vergrootglas, vaststelde dat onze haren niet individueel zijn ingeplant, maar dat ze in groepjes van 1 tot 4 haren verdeeld zijn, de zgn. folliculaire eenheid.

Tegenwoordig worden deze folliculaire eenheden behouden zoals we ze van nature uit hebben. Ze worden dus in hun natuurlijke staat getransplanteerd, met dat verschil dat er op de voorste haarlijn vooral micro-transplantaten van 1 haar worden geplaatst, terwijl er achteraan met micro-transplantaten van 2 tot 4 haren wordt gewerkt. Deze werkwijze komt het effect van een evenwichtige haardichtheid ten goede. Het weghalen van de haren is inmiddels ook verfijnd. In plaats van de punch-methode hanteert men nu de strookjes-methode. Hierbij kan men, indien gewenst, verschillende behandelingen na elkaar uitvoeren. Het enige restverschijnsel is een fijn litteken achteraan de schedel, waar het door de haren wordt verborgen.

Tot op het einde van de jaren tachtig werd er bij deze techniek gewerkt met grote transplantaten (die een doorsnede hadden van 4 ŗ 6 millimeter). Deze werden in rijtjes naast elkaar ingeplant, wat het uitzicht van een poppenhoofd gaf.

 
 
Om dat te vermijden werd er overgestapt op mini-transplantaten (kleine stukjes hoofdhuid met daarin slechts enkele haren). Dit betekende reeds een flinke stap vooruit tegenover vroeger.


 
Naarmate de techniek verder verfijnd werd, kwam men logischerwijze terecht in het andere extreem, namelijk dat van de micro-transplantaten waarbij haren individueel werden overgeplant. Men hoopte hierdoor het esthetische ideaal te kunnen bereiken. Deze individuele transplantaten oogden inderdaad heel natuurlijk, maar het resultaat was ook erg dunnetjes.  




__________ TECHNIEK __________


De ingreep vergt geen opname in het ziekenhuis. Er is enkel een plaatselijke verdoving vereist, die eventueel - afhankelijk van wat de patiŽnt wenst - kan worden aangevuld met een kalmeermiddel. De ingreep vindt vanzelfsprekend plaats met een strikte naleving van de regels van de steriliteit (autoclaaf, steriel veld, enz.) en van de veiligheid (pre-operatieve check-up, zuurstofmeter, cardioscoop, enz.)

De ingreep vergt een hoge graad van precisie. Ze wordt uitgevoerd door een team dat speciaal hiervoor is samengesteld en waarvan de leden samen al verschillende honderden operaties hebben uitgevoerd. Het team bestaat uit een geneesheer die in de techniek gespecialiseerd is en die wordt bijgestaan door verschillende assistenten. Het aantal assistenten hangt af van het aantal implantaties dat voorzien is.

De haren worden in fijne strookjes weggehaald aan de achterkant van de schedel. De strookjes worden dan met uiterste precisie versneden tot minuscule transplantaten. Zo worden de folliculaire eenheden van elkaar gescheiden, waarna ze worden geklasseerd in functie van het aantal haren in elke eenheid. De zone waar de strookjes zijn weggehaald wordt dan toegenaaid. Dit veroorzaakt slechts een fijn litteken, dat sowieso achter het haar schuil gaat.

Het herinplanten van de folliculaire eenheden gebeurt een na een in micro-spleetjes, te weten zeer kleine insnijdingen die met behulp van een micro-bistouri in het oppervlak van de hoofdhuid worden gemaakt. Deze insnijdingen gebeuren volgens een verdeling en in een hoek die exact gelijk zijn aan die van het originele implantaat. Vermits het om micro-insnijdingen in het huidoppervlak gaat, blijft de doorbloeding perfect gevrijwaard. Hierdoor hebben de micro-transplantaten een optimale overlevingskans en bereikt men een maximale haardichtheid per vierkante centimeter. Het spreekt voor zich dat deze dichtheid slechts kan worden bereikt indien het team zeer bedreven is in de ingreep die ze uitvoert.

Bij een ingreep die de noodzakelijke veiligheidsmarges naleeft waaraan elke esthetische ingreep moet voldoen, kunnen er per sessie tot 5.000 transplantaten worden ingeplant. Dit stemt dus overeen met 10.000 tot 12.500 haren.

Omdat deze implantatietechniek zo uiterst precies is, is het zelfs mogelijk om haren toe te voegen op delen van het hoofd waar er nog haargroei is.

Afhankelijk van het oppervlak dat met haar moet worden bedekt, en afhankelijk van de gewenste haardichtheid, kan de operatie worden herhaald. Dit kan op kortere of op langere termijn gebeuren.

Dankzij het optische effect dat wordt behaald, kunnen er veel grotere kale plekken dan voorheen worden bedekt. Het haarkapitaal van de patiŽnt wordt dus optimaal benut. Bovendien blijft het effect levenslang behouden ! Het streven is natuurlijk niet om weer evenveel haar te hebben als in z'n jeugd, maar wel om evenveel haar te hebben als een man van dezelfde leeftijd die geen uitzonderlijk haarverlies heeft.

Deze techniek heeft de afgelopen jaren een enorme boom gekend. Ze werkt immers met onze eigen haren en creŽert dus een echte haardos die men kan kappen en knippen zoals men dat met de oorspronkelijke haardos kon doen.

Het ideale recept is dus : natuurlijk (micro-transplantaten van ťťn haar, vooraan), geconcentreerd (micro-transplantaten van 2 tot 4 haren, achteraan) en veelvuldig (sessie waarbij zeer veel implantaties kunnen gebeuren).
Terug naar menu

__________ FUT-FUE __________


Bij de FUT-techniek of de zogenaamde strokentechniek wordt een behaarde strook haar weggehaald van het achterhoofd. Uit deze strook worden de haarwortels gewonnen en op de plek waar de haarstrook weggehaald werd ontstaat een dun litteken dat alleen zichtbaar is als het haar heel kort geknipt wordt.

Bij de FUE-techniek worden de haarwortels gewonnen met behulp van een punchnaald (manueel of gemotoriseerd) met een diameter gelijk aan of kleiner dan 1 mm. Elk haartje laat een heel klein gaatje achter dat als litteken niet meer wordt dan een haast onzichtbaar wit puntje. De gewonnen haarwortels bevatten 1 tot 4 haartjes en worden vervolgens geprepareerd door assistenten, zodat ze perfect zijn voor de transplantatie. Het donorgebied geneest heel snel.

De transplantatie gebeurt op dezelfde manier als bij de klassieke FUT-techniek, onder plaatselijke verdoving, en bestaat erin microgleufjes te realiseren met behulp van heel fijne mesjes of naalden. Het resultaat in het transplantatiegebied is dus volkomen hetzelfde voor beide technieken. Het enige verschil is het donorgebied.

Naast het winnen van haarwortels, biedt de extractie met de FUE-techniek heel wat interessante voordelen voor:
- personen met kort haar die ervoor kunnen kiezen het achterhoofd te scheren
- personen die slechts een kleine zone moeten dekken, of het litteken van een lifting of een oude transplantatie moeten corrigeren
- personen die de baard of wenkbrauwen willen aandikken, om zo op heel elegante manier een aantal schoonheidsgebreken te corrigeren

De FUE-techniek biedt het voordeel:
- geen of weinig littekens achter te laten (kleine witte puntjes die haast niet te zien zijn in de rest van de haar)
- dat het donorgebied veel groter is dan bij de FUT-techniek en dat ook personen met een schaars behaard donorgebied in aanmerking kunnen komen voor een transplantatie
- lichaamsbeharing te benutten, vb. borst- of baardhaar bij de man

De FUE-techniek heeft evenwel ook een aantal nadelen:
- een weinig comfortabele positie (liggend op de buik) voor langere tijd dan bij de FUT-techniek, en ook een langere duur van de ingreep
- het hoofd wordt volledig kaalgeschoren, hoewel het in sommige gevallen mogelijk is slechts stroken met een breedte van 1 tot 2,5 cm te scheren
- de techniek is niet aangewezen voor kroeshaar
- personen met wit moeten eerst een kleuring ondergaan









__________ Pre-operatief consultatie __________


De eerste consultatie is absoluut noodzakelijk.

 
Vermits niemand over een onbeperkt haarkapitaal beschikt, moet er spaarzaam mee worden omgesprongen. Het is daarom van belang om te anticiperen op de haaruitval en om zich niet reactief op te stellen, waarbij men steeds opnieuw achter de feiten aanholt en men het kaler worden dus steeds een stap achterblijft. Men kan trouwens maar van een esthetisch geslaagd resultaat spreken wanneer het een aantal jaren behouden blijft. Idealiter moet de eerste micro-transplantaat-behandeling tegelijk ook de laatste zijn...

De geneesheer zal het resultaat toelichten dat men redelijkerwijze mag verwachten. Hij bespreekt tevens de voordelen, de nadelen en het kostenplaatje. Deze uitleg moet helder, volledig en eerlijk zijn. Ze moet tevens een antwoord geven op de specifieke vragen die de patiŽnt stelt, en ze moet rekening houden met zijn specifieke situatie.

Door dit gesprek kan er een vertrouwensband ontstaan tussen de geneesheer en zijn patiŽnt. Dit is sowieso steeds een conditio sine qua non vooraleer men tot om het even welke esthetische ingreep overgaat.

Vooraleer men daadwerkelijk tot de ingreep overgaat, moet men voldoende bedenktijd inlassen.

Het geeft de patiŽnt de gelegenheid om open over zijn probleem te praten en om duidelijk te maken welk resultaat hij wil verkrijgen.

 
 
Tijdens deze consultatie worden ook de antecedenten van de patiŽnt bekeken, zowel op medisch vlak als capillair (persoonlijk en in de familie)

 
De hoofdhuid van de patiŽnt wordt onderzocht, zowel ter hoogte van de donor-zones als ter hoogte van de receptor-zones. Door eventuele diagnostische onderzoeken (trichogram, enz.) kan de arts het ontwikkelingspotentieel van de kaalhoofdigheid bepalen en kan hij de mogelijke behandelingen analyseren.

 
Eens dat gebeurd is, kunnen de geneesheer en zijn patiŽnt, op basis van de verzamelde gegevens, bespreken welke behandelingsstrategie zal worden gehanteerd.  
__________ Pre-operatieve instructies __________


Het is aangewezen om een check-up uit te voeren voorafgaandelijk aan de ingreep.

 
Tijdens de consultatie wordt er ook bepaald hoe lang de ingreep zal duren. Dit hangt af van het aantal implantaties en van de eigenheid van de hoofdhuid van de patiŽnt in kwestie.

In de loop van de 24 uren die aan de ingreep voorafgaan, mag men geen alcohol noch tabak verbruiken. En vanaf drie uur voor de ingreep moet men nuchter blijven.

Tijdens de consultatie wordt er een preventieve antibiotherapie voorgeschreven, een medicatie die de hoofdhuid beschermt en een ontsmettende shampoo waarmee men het haar 2 uur voor de ingreep moet wassen (daarna mag er geen ander product, zoals haarlak of een spray, op het haar worden aangebracht). Gedurende de tien dagen voor de ingreep, neemt men best geen aspirine.

 
 
Terug naar menu




__________ Na de operatie __________


Het verkiest steeds aanbeveling om zich na de ingreep naar huis te laten begeleiden en om gedurende de eerste nacht iemand in zijn nabijheid te hebben. Dit vanwege het - kleine - risico op een bloeddrukval.

 
Men mag zijn haar opnieuw met shampoo wassen vanaf de dag na de operatie. Dit moet zachtjes gebeuren en buiten de behandelde zones. De behandelde zones mogen wel met water worden afgespoeld, waarbij men aanrakingen vermijdt.

Na 3 dagen, mag men de hele hoofdhuid opnieuw met shampoo wassen.

Omstreeks de vierde week zullen er een aantal ingeplante haren uitvallen. De onderzijde van de haarwortel blijft echter intact. Hieruit zal er tussen de tweede en de vijfde maand een nieuw haar groeien. De haren die niet uitvallen, zullen onmiddellijk beginnen groeien, a rato van ťťn centimeter per maand. Gedurende de periode waarin de haren opnieuw beginnen te groeien, kunnen er zich soms kleine epidermale cysten vormen. Deze zijn te wijten aan het feit dat de huid geÔrriteerd raakt door nieuwe haren die niet onmiddellijk door de hoofdhuid geraken. Ook kan er soms een tijdelijke ongevoeligheid optreden ter hoogte van de donor-zone.

De verandering vindt heel geleidelijk aan plaats over een periode van verschillende maanden. Ze is dus onmerkbaar voor de omgeving. De ingreep kan dan ook in alle discretie worden uitgevoerd.

Na 6 tot 12 maanden kan men zich een oordeel vormen van het definitieve resultaat.

Normaliter is het niet nodig om een verband aan te leggen. Dit betekent ook dat het sociale leven en het beroepsleven zonder onderbreking kunnen doorgaan. Het enige wat een klein beetje zichtbaar kan zijn, zijn heel kleine korstjes in de receptor-zone. Deze korstjes zullen 2 ŗ 4 weken na de ingreep op natuurlijke wijze afvallen. Het is echter ook mogelijk om ze sneller te doen verdwijnen.

 
 
Er wordt een ontsmettende lotion voorgeschreven die men gedurende enkele dagen moet aanbrengen.

 
Het is mogelijk dat er, tijdens de eerste twee nachten, een klein beetje bloed vrijkomt ter hoogte van de donor-zone en ter hoogte van de receptor-zone.

 
Er treedt geen post-operatieve pijn als zodanig op. Men ervaart hooguit, gedurende ongeveer de eerste 24 uren, een indruk van een gespannen hoofdhuid.

 
Vanaf de derde dag kan het voorhoofd soms wat opzwellen. Hetzelfde gebeurt soms ook ter hoogte van de oogleden. Deze zwelling verdwijnt omstreeks de vijfde dag. Ze kan sowieso worden beperkt door preventief geneesmiddelen te nemen.  

opmerking : in het geval er voorafgaandelijk een behandeling met Regaine en/of met Propecia heeft plaatsgevonden, kan deze zonder probleem worden voortgezet gedurende hele periode.
Terug naar menu



__________ Vragen en antwoorden __________

Leidt deze ingreep tot echte resultaten ?
  Ja. Dankzij de techniek van de capillaire micro-transplantaten worden de haren zodanig over de kale delen van het hoofd verdeeld dat er een optische indruk van een volle haardos ontstaat. Vermits de haren van de patiŽnt zelf worden gebruikt, treden er geen afstotingsverschijnselen op. Het bekomen resultaat is dus blijvend. Tot slot behouden de verplante haren hun eigenschappen qua kleur, textuur en vorm.

Waarom zou ik overgaan tot capillaire microtransplantatie ?
 
- Ik wil er niet uitzien zoals mijn kale vader (of moeder).
- Doordat ik haar heb verloren, zie ik er ouder uit dan mijn leeftijd.
- Het stoort me dat mensen zien dat ik kaal begin te worden.
- Hoe ik mezelf in de spiegel zie, is niet hoe ik mij voel.
- Ik wil meer in de smaak vallen, met name door een ideale haardos.

Kan men er een mislukte haartransplantatie mee corrigeren ?
  De oplossing bestaat er meestal in om folliculaire micro-transplantaten te plaatsen tussen de oude transplantaten, met de bedoeling om deze laatste te doen verdwijnen in de massa verplante haren.
Soms zal het nodig blijken om de grove, oude transplantaten te verwijderen, maar men kan er dan tenminste nog de haren uit recupereren.

Is de ingreep pijnlijk ?
  Enkel de plaatselijke verdoving doet een beetje pijn, net zoals bij de tandarts. Na de ingreep is er nauwelijks sprake van pijn. Het is meer een kortstondig gevoel van spanning in de hoofdhuid. De geneesheer zal een pijnstiller voorschrijven, maar meestal hoeft deze niet te worden ingenomen.

Vormen er zich littekens ?
  Het litteken van de donor-zone is op zich al erg fijn, en het gaat sowieso schuil achter de haren. Ter hoogte van de receptor-zone is er - dankzij de techniek van de micro-insnijdingen - zelfs helemaal geen litteken zichtbaar.

Hoe snel kan men opnieuw zijn haren wassen ?
  Dit kan reeds vanaf de dag na de ingreep. Het is zelfs aangeraden om het dagelijks te doen. Hierdoor zullen de kleine korstjes sneller verdwijnen.

Op hoeveel micro-transplantaten en op hoeveel behandelingssessies moet men rekenen ?
  - Op hoeveel micro-transplantaten en op hoeveel behandelingssessies moet men rekenen ?
Alles hangt af van de grootte van de kale plekken. Men mag hierbij niet uit het oog verliezen dat er ook haren moeten worden ingeplant in de naastliggende zones die nu nog een beetje behaard zijn, maar die de komende jaren ook kaal dreigen te worden.
Gemiddeld zijn er :
-400 tot 600 transplantaten nodig voor de kruin of voor de slapen
-1.000 transplantaten voor een gedeeltelijke kaalheid op het frontale en bovenste gedeelte
-en vanaf 1.500 transplantaten voor een wijdverbreide kaalhoofdigheid
Dankzij de folliculaire micro-transplantaten is het resultaat vanaf de eerste ingreep heel natuurlijk.
Het aantal sessies hangt uitsluitend af van de haardichtheid die de patiŽnt wenst.

Treden er soms afstotingsverschijnselen op ?
  Nooit, vermits het de haren van de patiŽnt zelf zijn die worden verplant!

Hoe lang moet men zijn beroepsleven onderbreken ?
  De meeste patiŽnten hervatten hun beroepsbezigheden reeds op de dag na de ingreep.
Soms kan er een vooraan op het hoofd een oedeem optreden. Dit oedeem is doorgaans echter maar zeer klein. Indien men desondanks discreet wil blijven met betrekking tot de ingreep, dan kan het aangewezen zijn om zijn activiteiten toch enkele dagen te onderbreken. Deze zwelling kan echter grotendeels worden vermeden indien men voor de ingreep de nodige medicatie neemt.

Zijn er risico's verbonden aan een sessie capillaire micro-transplantaties ?
  Nulrisico bestaat vanzelfsprekend niet. Dankzij de ervaring en de bekwaamheid van het team worden de risico's echter zoveel mogelijk beperkt, te meer daar het team over al het materiaal beschikt om een optimale steriliteit (autoclaaf, steriele velden, enz.) en een optimale veiligheid (cardioscoop, oxymeter, enz.) te waarborgen.
Terug naar menu



__________ Alopecia bij de vrouw __________


Alopecia bij vrouwen verschilt van die bij mannen. Ze treedt op onder drie vormen :
1) alopecia bij de vrouw na de menopauze: het betreft een verspreide alopecia, die evenwel uitgesproken is ter hoogte van de kruin.
  3) androgenetische alopecia van het vrouwelijke type: dit is de meest voorkomende vorm. Het haar op de kruin wordt dunner, de haren op zich worden fijner, en doorheen de haren wordt de hoofdhuid zichtbaar. Enkel de voorste haarlijn blijft er zowat normaal uitzien.
2) androgenetische alopecia van het mannelijke type: de voorste haarlijn wordt teruggedrongen. Deze vorm van alopecia komt zelden voor en mondt gelukkig nooit uit in een volledige kaalheid.    

Men onderscheidt doorgaans drie niveaus van kaalhoofdigheid, volgens de classificatie van Ludwig.



De mate waarin aan deze verschillende pathologieŽn kan worden verholpen, hangt af van de kwaliteit en van de concentratie van de haren in de donor-zone. Deze moeten worden bepaald tijdens de eerste consultatie.
Terug naar menu


__________ FOTO'S __________

Zelfs als veel foto's van resultaten getoond worden op veel websites, de orde van geneesheren in BelgiŽ verplicht ons die niet meer te laten zien, reden waarom u er hier geen kunt bekijken. Daarentegen, tijdens de consultatie zult u veel foto's kunnen bekijken om u een idee te geven van de kwaliteit van ons werk.



Wenst u informatie die uw specifiek geval aanbelangt?
Kom dan op consultatie bij ons
.



Homepage    |     Prijzen    |     Kliniek    |     Contact    |     Toegang    |     Email    |     Linken